165. Κωνσταντίνος Π. Καβάφης: Ιερουσαλήμ

Προ της Iερουσαλήμ

[α']
Έφθασαν τώρα προ της Ιερουσαλήμ.
Πάθη, πλεονεξία, και φιλοδοξία,
και η ιπποτική υπερηφάνεια
εκ των ψυχών αυτών απεδιώχθησαν.

Έφθασαν τώρα προ της Ιερουσαλήμ.
Εν τη εκστάσει των και εν τη κατανύξει
εξέχασαν τας έριδας με τους Γραικούς,
εξέχασαν το μίσος των διά τους Τούρκους.

Έφθασαν τώρα προ της Ιερουσαλήμ.
Κ' οι Σταυροφόροι οι ακαταμάχητοι,
οι άλλοτε απτόητοι και τολμηροί,
είναι δειλοί και νευρικοί, δεν ημπορούν
να προχωρήσουν, τρέμουν ως μικρά παιδία
και ως μικρά παιδία κλαίουν, κλαίουν όλοι,
τα τείχη βλέποντες της Ιερουσαλήμ.

[β']
Έφθασαν τώρα εμπρός στην Ιερουσαλήμ.
Πάθη, πλεονεξία, και φιλοδοξία,
ως κ' η υπερηφάνεια η ιπποτική των,
ευθύς απ’ τες ψυχές των απεβλήθησαν.

Έφθασαν τώρα εμπρός στην Ιερουσαλήμ.
Στην έκστασι και στην κατάνυξί των
εξέχασαν τες έριδες με τους Γραικούς,
εξέχασαν το μίσος για τους Τούρκους.

Έφθασαν τώρα εμπρός στην Ιερουσαλήμ.
Κ' οι Σταυροφόροι οι τολμηροί κ' ακαταμάχητοι
οι ορμητικοί σε κάθε των πορεία κ' έφοδο,
είναι δειλοί και νευρικοί και δεν μπορούν
να προχωρήσουν· τρέμουν σαν μικρά παιδιά,
και σαν μικρά παιδιά κλαιν, κλαίνε όλοι,
τα τείχη βλέποντας της Ιερουσαλήμ.

Από το βιβλίο Κ.Π. Καβάφης, Κρυμμένα Ποιήματα 1877-1923
Εκδόσεις: Ίκαρος, 1993
*
Φωτ: ds-lands.com

133. Νεντίμ: Κωνσταντινούπολη

Το τραγούδι της Σταμπούλ

Μια πέτρα της Σταμπούλ, της ασύγκριτης και ανεκτίμητης πόλης, αξίζει όσο ολόκληρη η Περσία.
Αυτό το τέλειο κόσμημα ανάμεσα σε δυο θάλασσες είναι άξιο να συγκριθεί μονάχα με τον ήλιο που φωτίζει αυτόν τον κόσμο.
Αραγε ο Παράδεισος είναι πιο ψηλά ή πιο χαμηλά από δω;
Στ' αλήθεια ο παράδεισος είναι εδώ. Τι νερό και τι αγέρας είναι αυτός;
Κάθε κήπος της είναι μια πανδαισία ομορφιάς, κάθε γωνιά της μια σπατάλη ευτυχίας και τέρψης.
Είναι αμαρτία να την συγκρίνεις με τον κόσμο. Κι είναι λάθος να παρομοιάζεις τον παράδεισο με τους τριανταφυλλώνες της.
Εδώ ο καθένας χορταίνει τους λογής πόθους του.
Γι' αυτό οι τεκέδες της είναι για όλους καταφύγιο.
Στις αγορές της πουλιέται το «ύφασμα της γνώσης».
Είναι πηγή των σοφών και παζάρι κάθε τέχνης.
Κάθε τζαμί της είναι ιερό σαν το όρος που φανερώθηκε ο Θεός.
Και το ιερό του βήμα μοιάζει με φρύδι αγγέλου.
Οι πηγές της δίνουν ζωή στον άνθρωπο. Τα λουτρά και τα χαμάμ της χαρίζουν στην ψυχή ηδονή και στο κορμί γιατριά.
Των ντόπιων τα φερσίματα είναι αρεστά και άξια. Λένε, όμως, πως οι ωραίες τής Σταμπούλ γρήγορα λησμονούν κι είναι άπιστες.
Για τις καινούργιες διασκεδάσεις της αξίζει να γραφτούν σειρές βιβλίων.
Οι λόφοι, οι εξοχές της και τα κιόσκια της είναι φτιαγμένα από χαρά και ευθυμία για κάθε είδους τέρψη και απόλαυση.
Μα είναι δυνατόν ποτέ να απαριθμήσουμε όλες τις χάρες της Σταμπούλ;

Nedim

Μετάφραση: Θωμάς Κοροβίνης

από το Εντευκτήριο, τχ.79
Οκτώβριος 2007
*
Φωτ: businessdestinations.com (Juliana Buhring around the world by bike in 152 days)

132. Γιώγια Σιώκου: Αράλη

H λίμνη Αράλη

Η τούνδρα λιώνει.
Αλιευτικά προσαραγμένα στην άμμο
αποξηραμένης λίμνης,
λογχίζουν με τα ιστία
τους αιθέρες.
Βαθειά μες το Καζακστάν
σπαράσσει τη λίμνη Αράλη.
Έρημα σκαριά
σε βυθό δίχως νερό,
πλέουν ατέρμονα στην άμμο.

από την Φιλολογική Πρωτοχρονιά 2009
(τόμος εξηκοστός έκτος)
*
Φωτ: flickr.com, από United Nations Photo

131. Γαστόν Μπακέρο: Βιρμανία

Λέξεις γραμμένες στην άμμο από έναν αθώο

VI
Ονειρεύομαι στην άμμο τις λέξεις που στην άμμο σκαλίζω με το δείκτη του ονείρου:
Απέραντος έρωτας νύμφης δυσεύρετης, μηρός ευσπλαχνικός σειρήνας.
Αυτά είναι τα ακρογιάλια της Μπούρμα, με τους μιναρέδες της Μπούρμα και τις ζούγκλες της Μπούρμα.
Το μαραμπού, το άνθος, ο ηλιογράφος της καρδιάς.
Οι δράκοι που ακροπατούν γιατί κοιμάται ο Άι Γιώργης.
Ονειρευόμαστε και κοιμόμαστε στο θανατερό όνειρο τα όνειρα του θανάτου.
Δώσε μας χρόνο γι' αυτό. Δώσε μας χρόνο. Εσύ μόνο είσαι αυτός που ονειρεύεται.

Όχι. Δεν ονειρεύομαι εγώ τη ζωή,
εμένα ονειρεύεται εκείνη,
και σαν το όνειρο με λησμονεί,
η ψυχή μου ξεχασμένη θα απομείνει.

Gastón Baquero

μετάφραση: Ελένη Χαρατσή

από το βιβλίο Γαστόν Μπακέρο: Λέξεις γραμμένες στην άμμο
από έναν αθώο
Εκδόσεις: μικρή άρκτος, 2001
(το βιβλίο μεταφράστηκε με επιχορήγηση της Γενικής Διεύθυνσης Βιβλίου, Αρχείων και Βιβλιοθηκών του Υπουργείου Πολιτισμού της Ισπανίας)
*
Φωτογραφία: svietnamtravel.com
Ναός μέσα στα νερά της λίμνης Ινλέ

Ακόμα:
- ο Γαστόν Μπακέρο στo ταξιδεύοντας

130. Γιώργος Βέης: Καντώνα (ή Γκουανγκτζόου)

Τα φώτα της Καντώνας

Ας ξεχάσουμε, λοιπόν, σήμερα τους αυριανούς τρόμους
να ζήσουμε για μια μόνο στιγμή μέσα στον ήχο του φιλιού
δέν υπάρχουν άλλωστε μυστήρια παρά μόνο μάτια
κι ύστερα εκείνη η εξαιρετική θέληση για εξαφάνιση
καθώς το τυχαίο μεταμορφώνεται ραγδαία σε αίγλη.

Ναι το ξέρω,
η υπέρτατη πράξη είναι η σταθερή μη επέμβαση
θα μπορούσε να ήταν ακόμη η νύχτα ή ένα σκοτεινό ποτάμι
αλλά πρόκειται απλώς για όλα αυτά τα υπέροχα «ίσως»
«αν είναι δυνατόν», «μάλλον έχεις δίκιο», «έτσι Θα πρέπει να είναι»
που υπογράμμιζες με κόκκινο στα τελευταία σου γράμματα -
κυλάνε τώρα αργά μέσα στο μαύρο στόμα.

από το βιβλίο Χρυσαλλίδα στον πάγο
Εκδόσεις: Ύψιλον, 1999
*
Φωτ: fubiz.net