120. Αριστοτέλης Νικολαΐδης: Τολέδο

Τολέδο, 1972

Προετοιμασμένος από χρόνια
κι ολότελα σημαδεμένος
έφθασα εδώ - Τολέδο!
Πώς από τόσα βήματα
σε ξένα δρομολόγια και τόσες
πλάνες, έφθασα εδώ
στην πόρτα του Ήλιου: γέφυρα
της Αλκαντάρα, πώς να σε διαβώ;

Υγρή λαβωματιά της μνήμης
τριγύρω μας ο Τάγος
σε μια εποχή που μύρμηγκες
ψευδορωμαίοι περπατούσαν
πίνοντας άπλειστα το σάλιο τους.

Ανάμεσά τους παραπαίοντας
και ξαναβρηκα την ροή του χρόνου
στο μονόξυλό μου.
Φίλοι μου, θυμηθείτε!
Γνωρίζω εδώ μια σύναξη
πέρ' απ' τους τείχους,
στέκι που λίγοι το πατούν'
γνωρίζω την φωνή και το κρασί
στο απόσκιο τούτο, στου Δομήνικου
τον δρόμο: φυσικά κι αυτός
μαζί μας με τα δάκτυλά του
κρυφός με τους χιτώνες του
κι εγώ ένας άγνωστος, βγαλμένος
από την ταφή του Οργκάθ
με την πατρίδα στερημένη από τις πτέρνες μου
σε μια Ισπανία σκοτεινή
κλεισμένη ακόμη στο καβούκι της.

από το βιβλίο Αριστοτέλης Νικολαΐδης, Συγκεντρωμένα Ποιήματα 1952-1990
Εκδόσεις: Πλέθρον, 1991

*
Φωτ: garystravels.com

38. Federico García Lorca: Κόρδοβα

Το τραγούδι του καβαλάρη

Μακρινή μου Κόρδοβα
μοναχική μου Κόρδοβα.

Άλογο μαύρο μεγάλο φεγγάρι
ελιές μες στο ταγάρι μου.
Ξέρω τους δρόμους σαν την παλάμη μου
κι όμως ποτέ δε θα φτάσω
στη μακρινή μου Κόρδοβα.

Μεσ' απ' τον κάμπο μέσ' απ τον άνεμο
άλογο μαύρο κόκκινο φεγγάρι.
Είναι ο θάνατος εκεί και με παραμονεύει
ψηλά απ' τους πύργους πάνω
της μακρινής μου Κόρδοβας.

Αχ, τι μακρύς που είναι ο δρόμος
αχ, το μαύρο το άξιο τ' άλογό μου.
Αχ κι ο θάνατος εκεί να με προσμένει
ώσπου να φτάσω κάποτε
στη μακρινή μου Κόρδοβα.

Μακρινή μου Κόρδοβα
μοναχική μου Κόρδοβα

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

Μετάφραση: Άρης Αλεξάνδρου

από την ανθολογία Άρης Αλεξάνδρου, Διάλεξα
Εκδόσεις: Κείμενα, 1984

* * *

Τραγούδι του καβαλάρη

Κόρδοβα.
Μακρινή και μόνη.

Άλογο μαύρο, ψεγγάρι μεγάλο
κι ελιές στο δισάκι μου.
Αν και ξέρω τους δρόμους,
ποτέ δε θα φτάσω στην Κόρδοβα.

Μεσ' απ' τον κάμπο, μεσ' απ' τον αέρα,
άλογο μαύρο, φεγγάρι κόκκινο.
Ο θάνατος με κοιτάζει
απ' τους πύργους της Κόρδοβα.

Αχ, τι δρόμος μακρύς!
Αχ, γενναίο άλογό μου!
Αχ, και με περιμένει ο θάνατος,
πριν φτάσω στην Κόρδοβα!

Κόρδοβα. Μακρινή και μόνη.

Μετάφραση: Μόσχος Λαγκουβάρδος

από την Ξένη Ποίηση του 20ού αιώνα
Εκδόσεις: Λωτός, 2000
*
Φωτ: upload.wikimedia.org
Κόρδοβα, η Ρωμαϊκή γέφυρα του Γουαδαλκιβίρ

26. Κωστής Γκιμοσούλης: Βαρκελώνη

Βαρκελώνη

Είναι γυναίκα
πιο γυναίκα από γυναίκα
με τραβηγμένα πίσω τα μαλλιά.

Προχωρημένη νύχτα
σε ισπανικό δωμάτιο
πίσσα αλειμμένο
που οι τοίχοι καίνε

χορεύει για σένα
ένα φλαμέγκο
ενώ ένας ταύρος την καβαλάει

κι ένας καμπούρης
την μαστιγώνει
με την κιθάρα

ένας τσιγγάνος

ο σατανάς.

από το βιβλίο Κωστής Γκιμοσούλης, Επικίνδυνα Παιδιά
Εκδόσεις: Κέδρος, 1992
*
Φωτ: expedia.com

8. Leopoldo Panero: Γκουαδαράμα

Δρόμος της Γκουαδαράμας

Δρόμος της Γκουαδαράμας,
χιόνι πυκνό τον Δεκέμβρη,
και στου δειλινού την όχθη
πράσινο πεύκο στ' αγέρι.

Του βουνού αδύναμο χιόνι,
στριμωγμένο στη χαράδρα,
σε θωρεί η γλυκιά μου φίλη
με τα μάτια της τα μαύρα.

Με τα φωτεινά της μάτια
δρόμε της Γκουαδαράμας,
σε θωρεί όπως σε θωρώ,
κοντά και μακριά συνάμα.

Δρόμος της Γκουαδαράμας,
του προσκυνητή ο ανθός
και μες στον ίσκιο τον δάσους
νερό που τρέχει όλο φως.

Νερό φωτεινό μια μέρα
θολό γίνηκε κατόπι
και της λησμονιάς ο αγέρας
τα βουβά κλωνιά έχει κόψει.

Δρόμε της Γκουαδαράμας,
μακρινέ δρόμε του ονείρου,
μες στου χιονιού τη φρεσκάδα
σε ψάχνω μα δε σε βρίσκω.

Της ελπίδας έχει ο αγέρας
τα βουβά κλωνάρια σπάσει
κι εγώ πορεύομαι δίχως
να βρίσκω το μονοπάτι.

Δρόμος της Γκουαδαράμας,
ουρανός γεμάτος θλίψη
και μέσ' απ' το φυλλοθρόισμα
η μοναξιά μες στα στήθη.

Απ' τα κομμένα κλωνάρια
τ' άρωμα σου χύθηκε έξω!
Δρόμος της Γκοναδαράμας
κι έχω αυτή τη λύπη που έχω.

Μετάφραση: Ηλίας Ματθαίου

από την Σύγχρονη Ισπανική Ποίηση
Εκδόσεις: Γνώση, 1989
*
Φωτ: M a n u e l - flickr.com
Η Γκουαδαράμα είναι δήμος της Μαδρίτης, πολύ κοντά στην οροσειρά
Sierra de Guadarrama που απέχει μόλις 60 χλμ. από την πρωτεύουσα
της Ισπανίας. Ο Λεοπόλντο Πανέρο νοσηλεύθηκε με φυματίωση στο
Βασιλικό Σανατόριο της Sierra de Guadarrama, κατά το έτος 1929.