166. Νάνος Βαλαωρίτης: Πάφος

Πάφος

Μακρυνά - μακρυνά τα μοναστήρια της Πάφου
κι' αδύνατη η μυρουδιά του βασιλικού στο παραθύρι
Μικρή - μικρή η φωνή που βγαίνει απ' το λαρύγγι
και μακρυνά - μακρυνά τα μοναστήρια της Πάφου

Μικρό - μικρό το δάκρυ στην άκρη του ματιού
Μικρό - μικρό το δέντρο στην άκρη του γιαλού
κι' αδύνατη η μυρουδιά του θυμαριού
και μακρυνά - μακρυνά τα μοναστήρια της Πάφου

Ήσυχο το δάσος την αυγή κι' η θάλασσα το μεσημέρι
Ήσυχα τα βουνά στις όχτες του Κορινθιακού
Σταμάτησε η καρδιά σαν χαλασμένη καμπάνα
και μακρυνά - μακρυνά τα μοναστήρια της Πάφου

Μακρυνά - μακρυνά τα μοναστήρια της Πάφου
Η θάλασσα το μεσημέρι το δάσος την αυγή
η φωνή στο παραθύρι το δένδρο στον γιαλό
και μακρυνά - μακρυνά τα μοναστήρια της Πάφου

Από την Ανθολογία Συγχρόνου Ελληνικής Ποιήσεως 1930-1960
(Άρη Δικταίου και Φαίδρου Μπαρλά)
Εκδόσεις:Φέξη, 1961
*
Φωτ: ioloarchitects.com
Το μοναστήρι του Αγ. Νεοφύτου στην Πάφο

100. Αριστοτέλης Νικολαΐδης: Κερύνεια

Κηρύνεια

Πόλεις που άλλαξαν όνομα
με τους σπασμούς της Ιστορίας
φριγμένες απ' τη σκόνη και τα αίματα
πόλεις, εξαίσια ονόματα, λαμπρές
ω, πόλεις των Ελλήνων.

Τις συναντάς στους χάρτες και στα δρομολόγια
κάποιες ανθούσες, άλλες μιξοβάρβαρες
με τ' όνομά τους ξεφτισμένο ή σαν πληγή
Σάιντα, Ισμίρ, Αντίμπ και πόσες!
Μα τώρα σαν βραχνάς, Γκιουίρν,
η ξακουστή Κηρύνεια!

Μια πόλη-λέξη ελληνική χαλάει
κι ο κόσμος όλος βαρβαρεύει.

από το βιβλίο Αριστοτέλης Νικολαΐδης, Συγκεντρωμένα Ποιήματα 1952-1990
Εκδόσεις: Πλέθρον, 1991
*
Φωτ: skliris.gr

70. Κύπρος Χρυσάνθης: Λευκωσία

Ανώνυμη μέρα μες στη Λευκωσία

Μια μέρα ανώνυμη χωρίς υποκρισίες,
απλή μες τ' άσπρο της φουστάνι,
να παίρνει δρόμο μες στ' ανώνυμα στενά της Λευκωσίας,
κάποια στιγμή να γίνεται χαδιάρα από τ' αγέρι,
λίγο περίεργη στις κάτω γειτονιές,
και ξαφνικά να παίρνει νόημα με μια θύμηση παλιά
τετράφυλλη
να σου χαμογελά
κι ώσπου να πιει το γεγονός μες στο ποτήρι
ν' αρχίζει πάλιν
ανώνυμη πορεία σ' ανώνυμα στενά
χωρίς να περιμένει κάποιον ερχομό,
κάποια συνάντηση, μια χειραψία,
έτσι γυμνή να μπαίνει μες στο εσπέρας...

Από την ανθολογία Φωνές '92
Εκδόσεις: Πρόσπερος, 1993

*
Φωτ: usaalternativehostels.com

31. Ράμι Σαάρι: Λευκωσία

Κυπριακό όνειρο ΙΙ

Στη μοιρασμένη καρδιά της Λευκωσίας
η καρδιά μου μοιράζεται σκληρά.
Η λέσχη των προσφύγων είναι εγκαταλελειμμένη,
οι κεραίες παρακολουθούν το κανάλι της μοναξιάς.
Ο φόβος κυριαρχεί στα ψηλά παράθυρα του νησιού,
στους μυστικούς ορόφους του νερού.
Notre Dame du Liban, priez pour nous.
Mon cheri, πάντα Elle prie pour nous.

Μετάφραση: Χρυσούλα Παπαδοπούλου

από το βιβλίο του Ράμι Σαάρι Κάτω από τις πατούσες της βροχής
Εκδόσεις: Oξύ, 2006
*
Φωτ: athinorama.gr