λογοτεχνικά ταξίδια στον κόσμο

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011

124. Μάρκο Μάρτος: Περού

Image and video hosting by TinyPic
Το Περού

Δεν είναι αυτή η χώρα σου
γιατί γνωρίζεις τα όριά της,
ούτε για την κοινή λαλιά
και ούτε για τα ονόματα των πεθαμένων.
Αυτή η χώρα είναι δική σου,
γιατί αν χρειαζόταν να την φτιάξεις,
θα την ξανάφτιαχνες εδώ, όπως είναι
για να οικοδομήσεις πάλι
εδώ τα όνειρά σου.

Marco Martos

μετάφραση: Ρήγας Καππάτος

από την Γενική Ανθολογία Σύγχρονης
Λατινοαμερικανικής ποίησης 1892-1975
,
του Ρήγα Καππάτου
Εκδόσεις: Εκάτη, 2011
*

Φωτ: από zug55, flickr.com
Οι φτωχογειτονιές του λόφου Σαν Κριστομπάλ, κοντά στη Λίμα.

Ετικέτες , ,

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011

90. René Char: Περού


Η έξαλλη χειροτεχνία

Το κόκκινο τροχόσπιτο στην άκρη του καρφιού
Και πτώμα στο καλάθι
Κι άλογα για όργωμα στο πέταλο του αλόγου
Ονειρεύομαι με το κεφάλι στην αιχμή του μαχαιριού μου το Περού

Ρενέ Σαρ

Μετάφραση: Σωκράτης Κ. Ζερβός

Από την λέξη - τχ. 92
Φεβρουάριος '90

*
Φωτ: flickr.com by
GlobeTrotter 2000
Ικίτος, Αμαζόνιος

Ετικέτες , ,

Τρίτη 28 Απριλίου 2009

13. Pablo Neruda: Μάτσου Πίτσου


Ψηλώματα του Μάτσου Πίτσου
(απόσπασμα)

IV
Τότε ανέβηκα μόνος της γης τα σκαλοπάτια
μέσ' απ' την άγρια ζούγκλα των σκοτεινών δρυμώνων
ως εσέ Μάτσου Πίτσου.

Πόλη αψηλή από σκαλωτές κοτρόνες,
στο τέλος σπίτι εκείνου που το γήινο
δεν έκρυψε στα κοιμισμένα ρούχα.
Σ' εσέ σαν δυο παράλληλες γραμμές,
του ανθρώπου και της αστραπής το λίκνο
κουνιώνταν σ' έναν άνεμο απ' αγκάθια.

Πέτρινη μάνα, αφρέ του κόνδορα.
Θαλασσόβραχε της ανθρώπινης αυγής.
Φτυάρι χαμένο μες στην πρώτη άμμο.

Αυτό ήτανε το σπίτι, αυτός ο τόπος'
εδώ ανεβήκαν τα χοντρά σπυριά απ' το καλαμπόκι
και ξανακατεβήκαν σαν κόκκινο χαλάζι.
Εδώ το χρυσό νήμα βγήκε από τη βικούνια
να νιώσει τις αγάπες, τα μνήματα, τις μάνες,
το βασιλιά, τις προσευχές, τους πολεμάρχους.

Τα πόδια εδώ τ' ανθρώπου νύχτα ξεκουραστήκαν
δίπλα στ' αετού τα πόδια, στις ψηλές σαρκοφάγες
φωλιές, και μες στη χαραυγή
πάτησαν με τα πόδια του κεραυνού τη σκόρπια αντάρα,
κι αγγίξανε το χώμα και τις πέτρες
ώσπου να τις γνωρίσουν μες στη νύχτα ή στο θάνατο.

Θωρώ τα ρούχα και τα χέρια
του νερού το σινιάλο στην ηχηρή πηγάδα,
το ντουβάρι που απάλυνε τ' άγγιγμα ενός προσώπου
που είδε με τα δικά μου μάτια τις γήινες λάμπες
που με τα δυο μου λάδωσε χέρια τ' αφανισμένα
ξύλα, γιατί τα πάντα: ρούχα, πετσιά, κανάτια,
λόγια, κρασιά, καρβέλια
σωριάστηκαν στη γη.

Κι ο αγέρας μπήκε με λεμονανθού
δάχτυλα πάνω από τους κοιμισμένους:
χιλιάδες χρόνια, μήνες, βδομάδες από αγέρα,
από άνεμο γαλάζιο κι οροσειρά όλο ατσάλι,
που πέρασαν σαν απαλές νεροποντές βημάτων
το ερημικό λημέρι γυαλίζοντας της πέτρας.

XII
Ανέβα, αδέρφι, να γεννηθείς μαζί μου.
Δωσ' μου το χέρι μεσ' απ' τη βαθιά
ζώνη του διάσπαρτου καημού σου.
Δεν θα επιστρέψεις στον πάτο των βράχων.
Δεν θα επιστρέψεις απ' τον υπόγειο χρόνο.
Δεν θα επιστρέψει η βραχνιασμένη φωνή σου.
Δεν θα επιστρέψουν τα τρυπημένα σου μάτια.
... ... ...
(απ' το Οικουμενικό τραγούδι)

Μετάφραση: Ηλίας Ματθαίου

από την Ποίηση Ισπανόφωνης Αμερικής
Εκδόσεις Γνώση, 1987
*
Φωτ: travelculturemag.com
Το Machu Picchu, η "χαμένη πόλη των Ίνκας"
στο Περού, που ανακαλύφθηκε το 1911. Στην
οροσειρά των Άνδεων, σε υψόμετρο 2430 μέτρων.

Ετικέτες , , , ,