129. Σαΐγκιο: Ιράκο

Πλάι πλάι
φτάνουν οι ψαρόβαρκες
στον κάβο του Ιράκο,
χτυπώντας πάνω στου βοριά
τα κύματα.

Saigyô
Μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς

από την Ανθολογία Ιαπωνικής Ποίησης
Εκδόσεις: Ροές, 2002
*

Φωτ: του Thomas Prinz, από το panoramio.com

95. Νίκος Κάσδαγλης: Ιαπωνία

Η Μαρία περιηγείται τη μητρόπολη των νερών

Η Μαρία πηδούσε ανάλαφρη στα βράχια που σκαρφάλωναν τη ράχη πέρα από τα καλλιεργημένα χωράφια. Πίσω τους, μακριά, οι ουρανοξύστες κι ο γυαλιστερός δρόμος με τα μικροσκοπικά αυτοκίνητα. Από τόσο μακριά δε μοιάζανε βιαστικά.

Ο Γάλλος την άρπαξε από το χέρι.
- Διάβολε! είπε λαχανιασμένος. Νόμιζα πως θα σε πρόφταινα.
- Δεν αξίζει να προσπαθήσεις;
- Είσαι ανάλαφρη σαν ηλιαχτίδα! ο ήλιος παίζει στα μαλλιά σου.
- Θέλω να δω το Φούτζι. Πίσω από τούτη την κορφή. Θα φανεί, είμαι σίγουρη.
- Εγώ είμαι σίγουρος πως έχω λαχανιάσει.

Πήρε την κοπέλα στην αγκαλιά του και τη φίλησε, και κείνη δέχτηκε το φιλί με μάτια κλειστά και μια έκφραση ευτυχισμένη στο πρόσωπο. Μα όταν τ' αγόρι έγινε απαιτητικό, του ξέφυγε γελώντας.
- Το κάθε τι στην ώρα του. Τώρα θέλω να σκαρφαλώσω σε τούτη την κορφή. Δε θα μου κάμεις το χατίρι;

Ξαναπήραν τον ανήφορο, τ' αγόρι προχώρησε μπροστά και βοηθούσε τη Μαρία στις δύσκολες μεριές, κι η κοπέλα δεχόταν τη βοήθεια μ' όλη τη σβελτάδα της, κι αντιγύριζε την τρυφεράδα που της έδειχνε.

Στην κορφή σταθήκαν αγκαλιασμένοι. Πέρα μακριά, χαμένη στην απόσταση, φαινότανε μια άσπρη σκούφια. Δεν έμοιαζε ν' ακουμπάει στη γη, σαν σύννεφο. Από μακριά το βουνό μπερδευότανε με τον ουρανό, ξεχώριζε μόνο η χιονισμένη κορυφή.

Η Μαρία χτύπησε τα χέρια.
- Είναι το Φούτζι! Κοίταξε, όμορφο που είναι!
- Εσύ είσαι όμορφη.

Του χαμογέλασε.

Από το βιβλίο Η Μαρία περιηγείται τη μητρόπολη των νερών
Εκδόσεις: Κέδρος, 1982
*
Φωτ: giantbomb.com
Tο βουνό Φούτζι (Φουτζιγιάμα), το μεγαλύτερο
της Ιαπωνίας (3,776 μ.), 100 χλμ. νοτιοδυτικά
του Τόκυο. Βουνό με ενεργό ηφαίστειο.

66. Jens Ingvald Bjørneboe: Χιροσίμα

Το τραγούδι της Χιροσίμα

Ήταν ένα όμορφο πρωινό
στην πόλη της Χιροσίμα,
ένα καλοκαιρινό πρωινό του 1945.
Ο ήλιος έλαμπε
σ' ένα γαλάζιο ανέφελο ουρανό
εκείνο το καλοκαιρινό πρωί του 1945.

Τα κοριτσόπουλα παίζανε
ανάμεσα στα δέντρα και στους κήπους
κάνοντας ό,τι κάνουν κι οι μεγάλοι.
Στολίζαν τις κουκλίτσες τους,
χτένιζαν με φροντίδα τα μαλλιά τους.
Οι γυναίκες κόβαν το ψωμί στις κουζίνες.

Και πολλά μικρά παιδιά
κοιμόνταν ακόμα στα κρεβατάκια τους
γιατί ήταν νωρίς το πρωί.
Ο ήλιος ήταν όμορφος και ζεστός,
η δροσιά απλωνόταν στα λιβάδια
και τα λουλούδια ανοίγανε τα φύλλα τους.

Ήταν ένα όμορφο πρωινό
στην πόλη της Χιροσίμα
εκείνο το καιλοκαιρινό πρωί του 1945.
Κι ο ήλιος έλαμπε
στον γαλάζιο και ανέφελο ουρανό
το καλοκαιρινό πρωινό του 1945.

Γενς Μπιέρνεμπε

Μετάφραση: Γιώργος Χριστογιάννης

από την ανθολογία Νορβηγοί ποιητές 1900-1985
Εκδόσεις: Εστία, 1985

*
Φωτ: theodora.com
Το Μουσείο Ειρήνης στο κέντρο της Χιροσίμα.