115. Νάσος Βαγενάς: Γενεύη

Ο Κάλβος στη Γενεύη

Ένας παλιός καναπές. Μια καρέκλα που τρίζει.
Κλειστές κουρτίνες. Το τραπέζι στενό.

Στο ράφι τραγωδίες του Αλφιέρι.
Και τα οργισμένα γράμματα του Φώσκολου.

Χειμώνας. Αέρας ψυχρός. Βροχή. Το ποτάμι.
(Στην άλλη όχθη ο κόμης Capo d' Istria

ταχυδρομεί επιστολές στην Πετρούπολη.
Και περιμένει. Περιμένει).

Τη νύχτα μ' ένα βαθύ παλτό περπατάει
μέσα από δρόμους υπαρκτούς κι ανύπαρκτους:

Grand'Rue. Place St. Germain. Rue Beauregard.
Ελευθερίας. Rue du Soleil-Levant. Αρετής.

Ή γράφει κάτι σπασμένα ελληνικά
σε χαρτί δανεισμένο από τη λέσχη της Société de Lecture.

από Το Δέντρο
τχ. 4, Σεπτέμβριος 1978 (ΕΚΕΒΙ)
*

Φωτ: citypictures.org

84. Βικτωρία Παπαδάτου: Γενεύη

Ξετυλίγοντας την ανέμη

Η Γενεύη έχει ένα χρώμα μουντό. Σου επιτρέπει να συγκεντρωθείς εσωτερικά, να ξεκουραστείς από την υπερβολική Μεσογειακή εξωστρέφεια, να μπορέσεις να μελετήσεις, να σπουδάσεις. Η γοητεία της Vieille Ville, της Παλιάς Πόλης όπως την λένε, είναι ανυψωτική! Η Γοτθική επίκληση προς τον ουρανό που εκφράζει εκεί ο Άγιος Πέτρος τους, μαζί με τα παλιά στενά σοκάκια, τα σπίτια που είναι από τότε πολύ παλιά χτισμένα έτσι που να προστατεύονται από το κρύο και τα χιόνια, με πολύ χοντρά ντουβάρια και τζάμια διπλά, κυριολεκτικά με απορροφούν. Νομίζω πως με αυτόν τον τρόπο η μάνα μας που πούλησε το μοναδικό που πουλιόταν τότε από την κληρονομιά της στην Κρήτη, το παλιό τηλεγραφείο όπως το έλεγαν σε ένα Ενετικό κτίσμα στο Ηράκλειο, μαζί με τον πατέρα μας φυσικά, που είχε την ευθύνη τέτοιων πραγμάτων, σωστά επέλεξαν για μένα αυτόν τον τόπο.

Από το βιβλίο της Βικτωρίας Παπαδάτου Ξετυλίγοντας την ανέμη
Εκδ. Ηριδανός, 2009

Το απόσπασμα δημοσιεύθηκε στην λέξη - τχ.201, Ιούλιος 2009

*
Φωτ: panoramio.com
Γενεύη: Η παλιά πόλη (La Vieille-Ville)

21. James Joyce: Ζυρίχη - Bahnhofstrasse

Bahnhofstrasse

Μάτια περιπαικτικά βλέμματα ρίχνουν
και την οδό που θα οδεύσω τη νυχτιά, μου δείχνουν,

δρόμος σταχτής που 'ναι τα βιολετί του μέλη
τόπος συνάντησης τ' αστέρια π' ανατέλλει.

Αχ άστρο του κακού. Άστρο της συμφοράς!
θαρραλέα νιότη που δεν ξαναγυρνάς,

ούτε η φρόνηση των γηρατειών αναγνωρίζει
τα μάτια που τον περιπαίζουνε καθώς βαδίζει.

Μετάφραση: Eυάγγελος Κ. Βαλσαμίδης

από το βιβλίο Τζαίημς Τζόυς, Τα ποιήματα
Εκδόσεις: Οδός Πανός, 2000
*
Φωτ: PICSfrom.com
H Bahnhofstrasse στην Ζυρίχη